مقالات

مرغ های خانگی بومی ایران

 

 

 

توده هاى مرغ خانگى بومى ايران

 

پراکنش: واريته هاى گوناگون اين نژاد را مى توان به طور خالص در نواحى مختلف ايران به خصوص در تهران، خراسان و اردبيل يافت. تعداد کمى از اين نژاد نيز در ناحيه لار، چابهار و کنارک وجود دارند. معمولاً خالص ترين نوع اين نژاد در اردبيل پرورش داده مى شود. در خراسان و به خصوص در نواحى مرزى تعدادى از اين نژاد يافت مى شود. (در افغانستان و در مجاورت مرز ايران نژادى با خصوصيت نژاد لارى پرورش داده مى شود که به نژاد افغانى معروف است، ولى دلايل موجود نشان مى دهد که نژاد افغانى نژاد مستقل نبوده و بلکه نوعى از لارى مى باشد که در افغانستان پرورش داده مى شود و از نژاد لارى سنگين تر است)

خصوصيات ظاهرى: 
شکل عمومى بدن نژاد لارى با تمام نژادهاى ديگر متفاوت است و به طور کلى بدن بلند و کشيده، سينه پهن و عميق و پرگوشت، گوشت سينه سفت و پر، پشت پهن و داراى شيب از جلو به عقب مى باشد. بالها محکم و به بدن چسبيده و پرهاى دم با زاويه 45درجه بالاتر از امتداد پشت قرار گرفته است. ساق پا با زاويه ملايمى به ران متصل شده است و از اين رو به طور کلى شکل ويژه اى به بدن اين نژاد مى دهد.
رشد سر نسبت به بدن کوچک به نظر مى رسد و فرم سر به اصطلاح مارى شکل مى باشد. تاج اغلب در انواع اصيل توت فرنگى شکل و گردويى است. چشم ها درخشان، عقابى و نارنجى رنگ بوده و رشد تاج و ريش اغلب کم است. تاج در خروس ها، قرمز تيره و در مرغ ها قرمز معمولى و لاله گوش در تمام انواع اين نژاد قرمز رنگ است. منقار کوتاه، بسيار محکم و زرد رنگ است و در بعضى انواع، لکه هاى قهوه اى رنگ در منقار بالايى وجود دارد. گردن نسبتاً بلند و استوانه اى و انتهاى آن تقريباً در بدن فرو رفته است.
قلم پا کلفت و بلند بوده و رنگ آن اغلب در واريته هاى اصيل زرد مايل به قهوه اى و در برخى انواع قهوه اى پررنگ وحتى تيره مى باشد. پنجه ها پهن و داراى چهار انگشت است.


انواع نژاد لارى:
واريته هاى مختلفى از نژاد لارى در ايران مشخص شده است. شکل بدن در تمام اين واريته ها تقريباً شبيه هم بوده و فقط از نظر رنگ پر و بال با هم فرق دارند. به طور کلى از نظر رنگ پر و بال واريته هاى مختلف نژاد لارى که در ران وجود دارد به شرح زير مى باشد.


لارى قرمز:
مهمترين و اصيل ترين واريته اين نژاد را تشکيل مى دهد. رنگ پر و بال خروس درخشنده و با درخشندگى زرد رنگ و لکه هاى سياه در پر و بال و مخصوصاً در زير شکم و بالهاست. پرهاى دم در قاعده قرمز و در انتها سياه است و به طورکلى رنگ مرغ ها روشن تر از رنگ خروس ها مى باشد.

 


لارى قهوه اى:
منظره عمومى پرها قهوه اى و اغلب، رگه هاى سياه در آنها ديده مى شود و رنگ پرهاى سينه سياه تر از رنگ قسمت هاى ديگر بدن است. در اين نوع معمولاً بر عکس نوع قبلى، رنگ خروس ها روشن تر از رنگ مرغ ها مى باشد.


لارى سفيد و گل باقلايى:
رنگ پرو بال در بعضى از انواع لارى ها سفيد است. رنگ سفيد به ندرت ديده مى شود، چون اغلب داراى نوارها و لکه هاى سياه، طوسى و زرد مى باشد. اين نوارها بيشتر در پرهاى پشت، بالا، شانه و گردن وجود دارد.


- واريته هاى مختلف از مرغ لارى علاوه بر موارد فوق الذکر وجود دارد که معروف ترين آنها عبارت است از لارى ابرش، لارى صابونى، لارى زيره اى و لارى سفيد و سياه.


خصوصيات توليدى:
- مرغان نژاد لارى از نظر کلى جزو نژادهاى سنگين مى باشند. سرعت رشد و رويش پرها در بين افراد اين گروه نژادى در ابتدا کند مى باشد، ولى از سن سه ماهگى به بعد از سرعت رشد نسبى خوبى برخوردار مى شوند.

- وزن مرغان بالغ يکساله حدود 3 تا 4 کيلوگرم و وزن خروس ها در همين سن 4 تا 5 کيلوگرم و بيشتر مى باشد. در خروس هاى مسن، وزن گاهى به 6 تا 5/6 کيلوگرم و بيشتر هم مى رسد.
- سن بلوغ جنسى و تخمگذارى اغلب در 7 ماهگى (27 تا 28 هفتگى) بوده و تخمگذارى با تخم مرغ هاى ريز شروع مى شود.
- توليد تخم مرغ ساليانه بين 60 تا 80 عدد (حدود 18درصد) با وزن متوسط هر تخم مرغ 50گرم مى باشد.
- تخم مرغ به رنگ کرم تا قهوهاى تيره و به شکل بيضى کشيده و با پوسته اى نسبتاً ضخيم است.
- ضريب تبديل غذايى بسيار نامطلوب مى باشد. به طورى که در مقابل حدود 20 کيلوگرم غذاى مصرفى 1کيلوگرم تخم مرغ توليد مى شود• گوشت و تخم مرغ آنها داراى طعمى مطلوب بوده ولى در سنين پايين از گوشت خوبى برخوردار نمى باشند.


- دفعات کرچى در اين نژاد زياد است و معمولاً در سال 2 تا 3 بار کرچى در بين اين مرغان ديده مى شود.(به طورى که بعد از توليد هر 20 تا 25 عدد تخم مرغ حالت کرچى پديدار مى شود)
- مرغان لارى معمولاً مادران خوبى نسبت به تخم مرغ هاى خوابانيده شده در زير آنها و جوجه هاى خود نمى باشند.

 

 

 

 

 

معرفی کالا